"Дали некогаш сте имале чувства што не можете да ги објасните?"
"Дали сте изгубиле некогаш контрола врз овие чувства?"
"Дали овие чувства имаат име??"
Тоа беа првите три прашања
што му ги постави др Мајлцент на Џозеф Кинкирк.
Само 6 часа после неговото апсење.
На кои Кинкирк одговори,
"Да. Да и Хенри.."
Овој вид на промена
беше основата на одбраната која изгуби
не само поради педантно собраните физички докази,
него и поради моментално општо прифатено мислење
во модерната психологија дека
синдромот на повеќекратна личност не постои.
Тоа беше психолошки каприц,
растројство индицирано од самиот терапевт
засилено од бескрајната мешавина на Тв-емисии и романи,
и лошо дизајнирани Холивудски филмови.
Џозеф Кинкирк бил под опсервација
во различни психијатарски установи во поголемиот дел од својот живот,
а сеуште не постои ниедно документирано појавување на Хенри
се до после неговото апсење.
Хенри не ја киднапира Сара Мекензи.
Не ја соблече гола и ја заврза за кревет во својот подрум.
Тој не го силуваше нејзиното 12 годишно тело.
Или да проба да ги отстрани нејзините јајници со скалпер за хартија.
Тој не ги снимaше
двата часа што и требаа на Сара за да искрвари до смрт,
откако операцијата не успеа.
Хенри не ги стори овие злосторства бидејќи...
Хенри не постои.
Џозеф Кинкирк е потполно свесен за своите постапки...
исто како што бил и кога ги извршувал.
После полноќ е. Се плашам. - Знам.
Ми требаат две текили, вода, и малку глас на ТВ.
Ве молам.
Секако.
Една минута после полноќ.
Државата Мисури ја започна екзекуцијата
на Џозеф Кинкирк со смртоносна инекција.
Без помилување од канцеларијата на гувернерот...
Ох, Боже.
Може уште две... две уште, ве молам?
Сакаш да го сменам каналот?
Не, во ред.
...и г-не Кинкирк е прогласен за мртов
18 минути после полноќ.
Како само што слушнавте.
Џозеф Кинкирк е егзекутиран во државниот затвор во Мисури.
Здраво. - Здраво, мамо!
Здраво, мила. - Ми недостасуваше.
И ти на мене.
Каква е таа врева?
Вујче Стивен подготвува појадок.
Можеме сега да одиме во Старбакс?
Како си поминавте синоќа?
Го гледавме Ноќта на живите мртовци.
Не - тајна е! - Дај ми го вујко ти на телефон.
Мама сака да говори со тебе.
Гледаше како го испржија лошиот синоќа?
Беше со смртоносна инекција. И не.
Се усра како и обично?
Внимавај што говориш пред Семи.
Извини. Дали, како и обично, се усра?
Доцнам. Ќе се видиме напладне, во ред?
Ало?
Еј. Еј! Тоа е непристојно. Мајка ти ми спушти слушалка.
Тато, може да ти се јавам?
На аеродром сум... - Ми треба твое мислење за пациент!
Пак викаш. - Стварно?
Извини!
Види, мислам дека овој ќе те заинтересира.
Прати ми го неговото досие и ќе го прегледам.
Не, не, мораш да го запознаеш.
Ќе те соберам од аеродромот. Само дај ми еден час.
Не можеш да очекуваш од мене да го реорганизирам мојот живот
секојпат кога ќе ископаш некој медицински феномен.
Ми спушти ли?
Тато?
Здраво.
Каде го најде овој Дејвид Бернбург?
Ми го додели др. Фостер.
Чарли?
Па, така и си мислев.
Дејвид го уапсиле за скитничарење
а потоа следниот ден го пуштиле под грижа на Чарли.
Добро, колку време е пациентот овде?
Неколку дена. Од минатиот викенд.
Тоа е се?
Обично практикуваш да ги третираш еден месец
пред да ме пуштиш мене да ги разоткријам.
Да, но овој има цел еден нов вид на глума.
О, да?
Уживај.
Може да пуштите малку греење?
Се разбира.
Здраво.
Благодарам. - Секако.
Јас сум др. Кара Џесап. А ти мора ди си Дејвид.
Дејвид Бернбург. Така ли?
Да.
Бернбург, германско ли?
Не знам.
Знаеш ли зошто сум тука?
Сакате да ме прашате некои прашања.
Во ред ли е тоа со тебе?
Да.
Добро. Дали си во инвалидска количка целиот твој живот?
Не.
Имав несреќа пред неколку години.
Добро.
Дали си деснорак или лево?
Десно.
И во домот од твоето детство колку прозорци имаше?
Десет.
Единаесет, ако го рачунаме и прозорчето ѕвезда на влезната врата.
Но тој не се отвараше.
Во ред. Додека ги броиш прозорците,
дали си внатре или надвор од куќата?
Внатре. Потопло е.
Си израснал ли со некое религиско убедување?
Г- ѓо, јас сум израснат во планина.
Бог не држеше за рака, а ѓаволот го чекаше првиот што ќе падне.
Ќе ти покажам една низа од апстракни слики
а ти само опиши ми ја првата мисла што ти паѓа на памет.
Две мали деца.
И ја играат онаа играта, хм...
Ени Мени Сени, Сени чоколада. - Во ред. Во ред. Добро.
А оваа?
Личи како слон во циркус.
Голем слон ли е?
Не, слонче бебе.
Дали гледаш некои бројки во кругот?
Шеснаесет. - Во ред.
А оваа?
Седумдесет и три. - Се разбира.
Си имал ли некогаш некакви чувства што не си можел да ги објасниш?
Не.
Дали некогаш си се чувствувал лут, насилен или депресивен без некоја посебна причина.
Не.
Во ред. Ти благодарам многу.
Во ред, тато, чекам.
На што?
Па, не ме донесе овде само да го запознаам Дејвид, нели?
Немаш против ако се јавам?
Не, време имам колку сакаш. Слободно.
Ало.
Ова е др. Хардинг. Адам таму ли е?
Жалам, др. Хардинг. Јас сум единствениот овде.
Би сакал да го побараш.
Што беше тоа?
Ова е Адам.
Адам, др. Хардинг е.
Се прашував дали ќе имаш време да поразговараш со еден мој колега?
Секако.
Не требаше да го сториш тоа.
Да сторам што?
Да се покажуваш. Те прави да да личиш на шарлатан.
Здраво.
Јас сум др. Џесап.
Џесап. Вие сте ќерка му на др. Хардинг?
Да, сум. А ти си Адам.
Вашиот сопруг беше убиен, така?
Да. - Како?
Гркланот му беше пресечен од еден крадец.
Кога? - Пред три години.
Каде?
Кога се враќавме од црква дома, за Божиќ.
Мислиш дека ова е непристојно од мене? - Не, воопшто.
Навикната сум.
Манипулација со агресивен настап е вообичаена техника на избегнување
што се употребува врз лица со ограничена личност за време на терапија.
Но ти го знаеше тоа, нели?
Така е девојко.
Морам да внимавам на твоите експлотациони патолошки тенденции.
Подготвен да одговориш на некои прашања?
Пукај.
Во домот од твоето детство колку прозорци имаше?
Еден.
Еден?
Всушност два, ако ја броиме и шофершајбната.
Сфаќам.
Израснат си во некоја вера?
Католичка.
Добро, Адам, имам низа на апстрактни слики овде.
Би сакала да ги погледнеш...
Танчерки, уста, слонови, ѓаволот.
Сум ги видел сите овие работи претходно, докторке.
Да, така е. Очигледно.
Во ред, Адам.
Дали гледаш некои бројки во кругот?
Не.
А во овој?
Не.
Одлично. Одлично.
А во овој?
Бројот седум.
Добро.
Во ред, Адам, хм... може ли да погледнам во твоите очи?
Дали носиш контактни сочива?
Не. Ова е нивната природна боја.
Дали си далтонист?
Недостаток на црвена, од раѓање.
Добро, Адам, мислам дека завршивме.
Фала ти многу за соработката.
Можам да си одам сега?
Ме намести.
Не, не. Само ти пружив шанса да преиспиташ некоја од твоите претпоставки.
Адам е домаќинот. Дејвид е постариот.
Зошто ме пушти да го интервјуирам Адам прв?
Каде е забавата во сето тоа?
Здраво! - Мама!
Здраво! - Здраво!
Ми недостасуваше премногу!
Што? - Еј, тато.
Еј, Стив. Вистинска свирка.
Здраво дедо.
Еве го моето ангелче. Како си?
Земи си ги твоите работи? Добро.
Ќе ти помогнам. - Се забавуваше?
Беше кенкава се до второто пиво.
Остануваш за вечера? - Не.
Семи мора на училиште утре.
Добро си? Мислам, дали си навистина добро?
Да, ќе бидам добро.
На што работиш?
Само акустично индустриски.
Супер.
Немаш појма за што зборувам, нели?
Не. Не.
Во ред, еве сме.
Му кажа благодарам на чичко Стивен?
Благодарам, чичко Стивен.
Семи, следниот пат ти ќе донесеш пиво, добро?
Добро.
Морам да ти признаам, ги сакам овие детски шеги за пиење.
Фала ти. - Едноставно ги сакам.
Фала ти многу. - Пријатно!
Догледање. Да те нема од мојот имот.
Не ја паркирај премногу горе.
Зошто?
Ќе ми биде тешко за излегување.
Ќе можеш да излезеш. - Не, тоа е...
Да. Фала, Тато. Одлично е.
Еј, мила, влегувај во када. А потоа ќе вечераме.
Добро, мамо!
Што е тоа?
Досието на Адам. Разгледај го.
Ќе размислам.
Изгледа дека во последно време немам доволно време за Бога, докторе.
Тоа е обострано.
А што е со тебе? Ја имаш твојата верба?
Мојата ќерка го загуби својот сопруг неодамна.
Тој беше добар, добар човек
и беше убиен без никаква причина.
Убиен?
Малку ми е тешко да верувам
во Бог кој би ја повредил ќерка ми така.
Здраво... тука ли е Адам?
Жалам, др. Хардинг. Јас сум единствениот овде.
Малечката Сиси.
Еј, Чарли. Изгледаш лошо.
Фала ти.
Малку антибиотици и ќе бидам добро.
Во ред. На што му го должам ова задоволство?
Адам Сејблер.
Сакам да знам како дошол до тебе и зошто му го препушти на татко ми.
Полицијата го најде како лежи на улица.
Излезе дека е чист. Тврдеше само дека не можел да оди.
Се претстави како Дејвид Бернбург.
Додека завршив со испитување,
тој веќе застана на нозе, нарекувајќи се себе Адам Сејблер.
Рече дека нема појма како дошол во болницава.
И веднаш се сетив на татко ти.
Да, се разбира.
Си имал ли некогаш пациент кој бил далтонист само на едно око?
Не. Зошто?
Мислев дека тоа ќе разјасни...
Не е важно.
Како е Семи? - Таа е супер.
Збудалена по фудбал.
Ќе има натпревар во петок во училиштето. Треба да дојдеш.
Би сакал. - Добро.
Може да добијам копија од неговото болничко досие.
Ќе ти го пратам по факс попладне. - Фала ти.
Грижи се за себе, во ред? - Да.
Ти грижи се за тоа дете.
Да. Секогаш.
Дали Елис сеуште работи во радиологија?
Да, само сега е на трети кат.
Во ред. Фала уште еднаш.
Чао.
Можно ли е кога сте го снимале неговиот врат
да дошло до притискање на некој нерв
и да предизвикало некој вид на привремена парализа?
Погледни.
Рендгенските снимки, третиот, четвртиот и петиот пршлен...
Споени.
Значи гледаме снимка на двајца различни луѓе.
Двајца различни луѓе.
Тоа е измама. Или е дечкото или докторот.
Докторот? - Се разбира.
Колку добро го познаваш? - Па, понекогаш воопшто.
Ти влезе под кожа, нели?
Ова не се неговите снимки. Не е можно.
Нели е возможно тоа што го гледаш
да е всушност тоа што е?
Не, бидејќи ова е невозможно.
Адам е вистинскиот. - Не.
Тој е очајно болен млад човек,
но е потполно свесен за Дејвид и за сите постапки на Дејвид.
Дејвид е целосна измислица и ќе ти го докажам тоа.
Знаеш што? Не сме вечерале заедно преку еден месец.
Ќе дојдеш за Велигден?
Сакаш да донесам нешто?
Само прекрасниот тебе.
Тоа е моето девојче. - Да.
Фала. - Фала ти.
Во ред, кое име?
Дејвид Бернбург, Шедивуд средно училиште, Шедивуд.
Шедивуд.
Извинете, докторке. Ве исплашив малку, а?
Да, малку. Да.
Слушај, не сакав да си одите
без да ви се заблагодарам.
За што?
Што се трудите да помогнете.
Благодарам. - Молам.
Извинете ме. Ги барам годишните албуми.
Вториот ред доле од другата страна.
Бидете брзи. Затворам за 10 минути.
Ќе бидам брза. Ветувам.
Готови сте?
Ќе бидам за минута.
Матеј, Марко, Лука и Јован, благослови го креветот во кој легнувам.
Благослови ме додека спијам. Му ја давам мојата душа на Бога да ми ја чува.
Пет мали ангелчиња околу мојот кревет, едно кај нозете, друго кај главата,
едно пее, едно се моли, и едно гревовите мои ги носи.
Амин.
Таа не го мислеше.
Така?
Здраво. - Чарли?
Малечката Сиси.
Звучиш многу лошо.
Слушни, слушни. Да ти донесам нешто?
Не. Имам супа.
Време им е на антибиотиците да почнат да делуваат.
Морам да те прашам зошто не ми го прати по факс досието на Адам Сејблер?
Ох, жалам. На прво место ми е, во ред?
Да, да, се разбира. Само одмори се.
Важи.
Се гледаме.
Добро. Да оздравеш.
Извинете.
Го знате ли патот до куќата Квери?
Не знам како сум стигнал во болницата.
Немам појма како си легнав вчера вечер.
Се разбудив во мојата соба и не се сеќавам на ништо.
Сестрите ти помогнаа да легнеш.
Бев ли буден?
Може да се каже.
Здраво?
Уништени се, нели?
Жал ми е. Тропав на предната врата.
Бев... - Ги најдов утринава.
Мора да биле во вода со недели.
Целата таа музика, целиот живот, се отиде.
Мислам дека нешто од нив може да се спаси.
Па, секогаш постои надеж.
Сега, кој сте вие?
Го барам Дејвид Бернбург.
Дејвид. - Да.
Па, стоите на него.
Па, се случи некаде ова време од годината...
некој локален новинар
ненамерно налетува на една приказна во архивите
и пробува да ја воскресне како опоменувачка сторија.
Говорите за несреќата на Дејвид?
Не, драга.
За неговото убиство.
Како се случила несреќата?
Тој падна.
Влажни лисја на камени скали.
И само така неговиот живот мораше да почне повторно.
Но тој грациозно ја прифати својата судбина.
За три години,
Дејвид му покажа на светот колку јасно блеска Светиот дух во него.
Но тогаш... Дејвид го загуби својот пат.
Најде доктор во градот кој
правеше експерименти со замена на пршлени на рбетот или некој такви глупости.
Дејвид почна да верува дека неговиот лекар
еден ден ќе направи да прооди.
Го гледав секој месец,
како се возеше со автобус до градот со надеж во неговите очи...
...само за да му се стават инекции и да го сечат.
И се врати со скршено срце.
Еден ден си отиде од дома
и никогаш повеќе не се врати.
Помина една недела пред да ги најдат неговите остатоци.
Бил одведен во шума и злоупотребуван.
Измачуван.
Можеш ли да замислиш?
Дејвид само седел и гледал,
не можејќи да возврати,
гледал како му ги прават тие одвратни нешта на него.
Јас... Не можам...
Ќе се молам никогаш да не можеш.
Дејвид му го заврти грбот на Бога
и побара одговори во науката.
"Нека не бледее, вашата верба во мене. "
Еј, Арт. Ќе се напијам едно кафе и едно парче пита од јаболко.
Здраво, зајаченце. Убаво си помина?
Не. Имавме погреб на птица.
Супер. Супер.
Па, дали ќе си одбереш што сакаш додека зборувам со дедо?
Во ред, слободно.
Што е основната разлика
меѓу поделена личност и личност во бунило?
Нема здраво?
Бидејќи имам нешто. - Да?
Добро, вистинскиот Дејвид Бернбург е роден на 5 февруари, 1963 година.
Тој се лизнал и си ја скршил кичмата во ноември 1979 година.
Во април 1982 година, бил убиен.
Сега, додека сите локални ТВ станица и весници
ги пребројуваа деталите од неговата ужасна смрт,
Твојот Адам Сејблер имал само 6 години. Неговата мајка штотуку починала
а тогаш бил пратен во првиот од неколкуте домови во кој бил.
Неговото бегство беше ова. Ова грозно убиство.
Сега, сето она што Адам го знаеше за Дејвид
тој го дознаваше од од медиумите, така?
Во ред, добро, да речеме дека се согласувам со овие...
малку несигурни претпоставки.
Зошто Адам би создавал заблуда?
Дај ми го паричникот.
Било кој паричник?
Важи.
Зошто ја носиш оваа слика на мама?
Да ме потсетува на неа.
И да ги осетиш позитивните ефекти што овие сеќавања ги евоцираат.
Да.- Да.
Ако оваа слика би постоела а не си знаел за неа.
Дали сеуште би имал корист од нејзиното постоење?
Претпоставувам не.
Добро.
Верувам дека како дете,
Адам Сејблер, започнал да ја носи во себе менталната слика на Дејвид
така што, без разлика каде и да одел, без оглед колку било ужасно,
секогаш постоел некој на кој му било полошо...
Дејвид Бернбург кој беше мачен до смрт
од Планински Вештери-Сатанисти.
Но, за да имал корист од оваа ментална слика,
тој морал да бидат целосно свесен за неа
и затоа не може да биде поделена личност.
Тоа е многу привлечна дијагноза. - Ти благодарам многу.
Како ќе го докажеш?
Тато, јас нема да го докажувам.
Ќе го излекувам.
Здраво, г-ѓа Бернбург.
Фала ви пак што се согласивте да ми помогнете.
Сакам да ви кажам дека Адам го превзел идентитетот на вашиот син.
Не сакам да бидете вознемирени.
Сум живеела со тројца машки и сум се молела на нивните гробови.
Не ме вознемирува премногу.
Ви благодарам. Го ценам тоа.
Ова... ова е Адам сега.
Здраво, Адам. - Еј.
Ова е Дита Бернбург.
Името не ти е познато? - Не.
Нејзиниот син Дејвид бил убиен пред 25 години.
Срање.
Жал ми е.
Може си слушнал за тоа.
Беше во весниците.
Пред 25 години? Јас имав само 6 години.
Не читам многу весници.
Ќе се јавиш?
Никој не знае дека сум тука. Веројатно е за тебе.
Да, овде е Адам.
Би сакал да разговарам со Дејвид, молам.
Нема Дејвид овде.
Мамо?
Ти ме најде, Мамо.
Мојот син е мртов.
Не, Мамо, Јас не сум мртов.
Ти не си мојот син.
Да, јас сум.
Живееме во Квери Куќа на улицата Тул.
Ја најдов вашата адреса во телефонски именик.
Мојата спална соба порано беше библиотека.
Ја редеше облеката на полиците, како книги.
Престани. - Да.
Ми велеше, Кои алишта ќе ги читаме денес, Дејвид?
Не.
Мојот кревет.
Мојот кревет е направен од дрво за сеча.
за да ме чува од духови.
Син ми почина пред 25 години.
Имаш клин во џебот.
Како го знаеш тоа?
Никој не знае за тоа, само...
Го најде во рудникот Аскерн.
Секогаш го носиш, Мамо.
Дејвид. - Мамо.
Железо од земјата...
.. Да те чува од злото.
Да те чува од злото.
Да.
Тогаш не успева.
Знам дека постои рационално објаснување за ова. Почекајте.
Мамо!
Да, ова е. Можеш да го извадиш од комбето.
Сакаш да дојдам со тебе? - Не, ќе бидеме добро.
Сигурна си? - Да.
Важи.
Ќе бидам добро.
Добро, Дејвид, знаеш каде си?
Не, г-ѓо.
Не постои причина за да мораш да го препознаш ова место.
Што е?
Што е работата?
Бев овде ноќе. - Што?
Затоа не го препознав ова место.
Работите се различни.
Врнеше снег.
Право таму, имаше барака.
Дејвид?
Тој доаѓа. - Кој доаѓа?
Кој доаѓа?
Само кажи ми.
Во ред е. Во ред е.
Кажи. Кажи ми, кој е тоа? Кој е? Кој доаѓа?
Ѓаволот.
Жал ми е. Добро, се извинувам. Те молам не ме оставај.
- Ќе те однесам назад во комбето.
ОК? Ќе те вратам... Важи. Еве ќе одиме, ОК.
Во ред е.
Те молам, те молам, те молам извади ме одовде.
Слушај, количката се заглави.
Морам да се вратам. - Не! Не, те молам.
Те молам не ме оставај. - Добро, во ред. Важи. ОК.
Само... Морам да добијам сигнал.
Морам да се оддалечам за да добијам сигнал, во ред?
Добро си. Добро си.
Еј, Кара. - Здраво, Вирџил.
Нешто не е во ред? - Не, не, добро сум.
Количката се заглави и ми требаш да ја бутнеш.
Важи. Само да земам нешто и веднаш доаѓам.
Фала. ОК. Чао.
Да видиме што имаме.
Заглавен, а?
Кој е Адам?
Моето име е д-р Каролин Џесап.
Адам... - Те прашав кој е Адам.
Адам е мој пациент.
Дали си во ред?
Се чувствуваш збунет? - Збунет?
Немој ти да ми велиш дека сум збунет.
Не сте вие таа која постојано се буди на чудни места,
без идеја како сте се нашле таму.
Те прашав нешто.
Каде сум јас? И зошто мислиш дека сум јас Адам?
Ти си во Волкер Мил И личиш на Адам.
Еј!
Каролин, дали сте во ред? - Да. Во ред сме.
Јас само... Јас само... Зборувам со...
Вес. - Вес.
Добро утро, Вирџил. - Еј, Весли.
Десно. Одиме. Убаво. Фаќај, фаќај.
Фино, во ред. Тато!
Тато. - Да.
Треба да разговарам со тебе. - OK. Веднаш се враќам.
Зошто ти... Само што го запознав Вес!
Што...
Зошто, тато? Зошто? Зошто ми го правиш ова?
Бидејќи престана да поставуваш прашања.
Само тоа го правам. Само тоа го правам цел ден.
Само тоа го правам, тато. - Не, не!
Престана да поставуваш прашања за себе, Каролин!
Го имаш развиено овој цврст систем на верување
кој те одвраќа да се ставиш на било каква анализа.
Што значи дека никогаш ќе немаш
некое ново мислење во твојот професионален живот.
Мора да научиш да ги прифаќаш овие идеи и да ги сместиш на страна
и да се обидеш да продолжиш со едно големо прашање "Зошто"?
Едноставно кога ќе се прашаш "Зошто"? Само ќе речеш "Не знам".
Само затоа што си постар, тоа не значи дека си во право.
Тоа би можело да значи дека не си бил во право долго време.
Која е твојата мотивација?
Дали е за да му помогнеш на Адам да открие која е
причината што му предизвикува поделбата на психата?
Или едноставно сакаш да ми вратиш и да ми докажеш дека грешам.
Ајде, немој!
Добро, сите на туширање сега.
Мила!
ОК, значи, Весли Крајт беше предводник на еден андерграунд рок бенд.
Тој почина на 1 ноември 1999.
Тоа беше можно самоубиство.
Во тој точен период, Адам Сејблер беше во затвор.
Беше ставен во самица.
Значи ова е беден, беден момент во неговиот живот,
и тој се потпира на уште еден човек кој има приказна полоша од неговата.
ОК.
Добро.
Здраво, Весли.
Извини што ме чекаше.
Го имам сето време на светот, д-р Џесап.
Би сакала да ви поставам неколку прашања, доколку тоа е во ред со вас.
Јас прво би сакал вам да ви поставам едно прашање.
Да?
Дали сметате дека докторите работат во име на науката или на Бога?
Зошто прашуваш?
Заради тоа околу твојот врат.
Сакам да се сметам себеси за доктор на науки...
...но жена од Бога.
Сакам нешто да ти покажам.
1 ноември, 1994.
Дали тоа ви значи нешто на вас?
Тргни се од мене.
Дали знаете што се случило тој ден?
Тргни се.
Што се случило тој ден?
Што знаеш за тој ден?
Тргни се од мене. - Вес.
Тргни се од мене!
Дејвид?
Добро ли си?
Тој беше тука.
Кој? Кој беше тука?
Каде го слушна тоа?
Не го слушнав.
Го напишав.
Тоа е песната на Дејвид.
Беше некогаш објавена? - Не.
Дејвид ја измисли во болница, после неговата несреќа,
а тој си ја пееше секогаш кога беше тажен или исплашен.
Кога бил исплашен?
Се чинеше дека е прибежиште за него, засолниште во невреме.
Дали е можно да ја пеел...
Ноќта кога бил убиен, кога беше во шумата,
можно ли е да ја пеел оваа приспивна песна?
Се молев да е така.
Ало? Еј, тато.
Мислам дека кога Адам Сејблер бил малечок,
можеби бил сведок на убиството Дејвид Бернбург.
И Давид му е бегство од тоа сеќавање. Можеби и Вес истотака.
Имате ли домашна адреса за Адам? - Зошто?
Затоа што сакам да знам од каков вид на живот Адам се обидува да избега.
Еј...
Еј таму, пријателе.
Добро момче. Добро момче.
Здраво!
Еј, пријателе. Дали си сам?
Добро е. Добро е. Ќе дојдам внатре.
Доаѓам внатре. Нема да те повредам.
Здраво?
О, срање.
Добро, другар. Важи.
Ќе видам да најдам нешто.
Еве ти. Еве ти.
Таму. Сирото куче.
Здраво?
Има некој тука?
Ало?
О, Боже. О, боже.
ОК.
О, Боже.
О, Боже. О, Боже. О, Боже.
Прво мртво тело?
Не.
Испративме некого да го собере овој Адам Сејблер за сослушување.
Срање!
Заборавив да ја земам ќерка ми. Не можам да останам.
Не ни требаш. - Благодарам.
Го имам. - Ви благодарам.
Дали ме гледаше? - Направи одлична работа.
Навистина, тато?
Кена, ајде, си одиме.
Ќе бидам таму за една секунда.
Ало? Детектив Дантон?
Овде е Каролин Џесап. Здраво.
Адам Сејблер е во основното училиште на ќерка ми.
Сигурни сте дека е тој? - Да.
Да, во Брокхартс Основното. Во ред.
На фудбалското игралишта. - Во ред, јас ќе...
ќе испратам кола и ќе дојдам.
Што е можно побрзо. - Фала.
Семи!
Гледаш?- Саманта!
Ти реков дека ќе дојде.
Нема потреба да се грижите. Саманта!
Семи.
Саманта. Саманта.
Жал ми е што доцнам. Дојди веднаш ваму.
Но, мамо... - Веднаш! Доаѓај тука!
Ајде. Ајде.
Оди и да чекај со мајка му на Броди.
Се ли е во ред?- Како дојде овде?
Не сум сосема сигурен.
Семи беше прекрасна! Мислам дека таа ќе успее...
Сакам да си подалеку од моето семејство!
Но, ти ме покани.
Не сум сторила такво нешто. - Во болницата.
Која болница?
Кога дојде да ме видиш.
Сиси, добро си?
Како ме нарече?
Малечката Сиси.
Кој си ти? - Ох, Господе Боже.
Керолајн, тоа сум јас.
Чарлс.
Мислев дека имавме правило да не се зборува со непознати.
Но, тој го знаеше моето име.
И само сакаше да разговараме додека не дојдеш.
За што сакаше да зборувате?
Отпрвин, сакаше да знае семејни работи.
Да?
Како на пример што правевме ова лето.
И мојот роденден.
Што за твојот роденден?
Ако сакам книги, да ми прати.
Што друго?
Сакаше да знае за Господ и слично.
Што му кажа?
Дека јас не верувам во Господ.
Зошто си го рекла тоа, мила?
Бидејќи, ако Бог е вистински, тој не би дозволил Тато да умре.
Знаеш, мислам дека...
Мислам дека Бог знаше колку прекрасен беше тато.
И тој го сакаше горе на небото за да стане подобро место.
Во ред е, не верувам во тоа, мамо.
Зошто?
Дедо не верува повеќе.
Значи што и да се случи, ќе бидам со него.
Дојди.
Господ те сака.
И тој секогаш ќе е така, ОК?
ОК.
Што ти е на грбот?
Не знам.
Ме чеша. Ох.
Ќе ставам нешто на него, во ред?
Тато, јас сум.
Мислам дека постои поврзаност помеѓу Адам и неговите личности.
Сите тие сакаат да знаат, дали си верник.
Адам те праша тебе, Вес ме праша мене, Чарлс ја праша Семи.
Чарлс? Па...
Адам дојде до училиштето на Семи преправајќи се дека Чарлс.
Керолајн, Чарлс е мртов.
Што? Тато, јас само што зборував со него.
Тој беше болен, но тој не... Мислам...
Тато, жал ми е.
И мене.
Секогаш мораше да стори се пред мене.
Дали си во ред? - Да.
Само грлото.
Те сакам, душо.
И јас тебе, Тато.
Чао.
Забележав еден тетратка со цртежи во твојата соба.
Сакаш да црташ, а?
Идеални раце.
Мојсеј се дави во неразделеното море.
Значи, го гледам ова?
Сенката се движи. Личи како да има уште некој друг таму?
Да, но...- Но...
Знаеш. - Но... Но, што?
Кара, ова е... Ајде, ова е тато.
Тој го прави она што секогаш го прави. Тој се зафркава со тебе.
Можеш ли само да дознаеш што е тоа?
Да, секако.
Значи...
Што е работата?
Работата, г-дин Сејблер, е во тоа што најдовме труп во вашата куќа.
Извинете?
Машки. Од 30-50 годишна возраст.
Го знаеше?
ОК.
Дали сте религиозен човек, г-дин Сејблер?
Го прашувам ова дека овој крст беше гравиран во грбот на жртвата.
Го препознавате ова?
Можеби е изгореница или врежан во грбот, сеуште не сме сигурни.
Дали ова ти значи нешто на тебе?
Не.
Адам, дали препознаваш нешто од ова?
Ги препознаваш ли нив?
Дали овој крст ти значи нешто на тебе?
Дали препознаваш нешто од ова?
Ти реков, не препознавам! Глув ли си?!
ОК. Извинете. Извинете, детективе.
Може ли да зборувам со вас на кратко?
Не го притискај сега. Нема да добиеш ништо.
Мислам дека јас можам да ви помогнам околу крстот.
Сум го видел некаде порано.
Да.
Видов ознаки како оваа во градот.
Жал ми е. Не знаев кого друг да прашам.
Д- р Џесап, зошто сте тука?
Твоите учебници те изневерија, не ли сум во право?
Да.
Слушај.
Затоа Бог ни даде две уши, но една уста.
Постои ѓаволска магија во овие ридови,
можеби некој ќе се обиде да се грижи за болното дете
или да се одмазди за сторено злосторство.
Запомни го ова.
Вашите книги можеби ве изневерија, но твојот Бог никогаш.
Одете таму каде што патот завршува до самиот крај на долината.
Ќе видите Холер таму. Прашај за Бабата.
Извинете?
Јас... Ја барам Бабата.
Важно ми е да ја најдам.
Морам... Морам да дознаам што е ова.
Мислам дека е некој вид на крст.
Дали знаеш што е тоа?
Дали... Дали знаеш?
Да видам.
Не е крст.
Како го правиш тоа?
Со подобри очи од твоите.
Можете ли да ми кажете што значи тоа?
Нема да веруваш. Дете!
Што поѓаволите, е тоа?
Сакаш сок?
Сигурно?
Нема шанси. Нема ебени шанси.
Што правиш?
Жалам, другарке.
Треба да пробам нешто.
Вујко Стивен.
Што правиш? - Морам да проверам нешто.
Држете го долу. Држете го долу!
Држете го мирно!
Ќе биде добро.
Сега веруваш ли?
Тоа е запишано на планините.
Ова.. е засолниште.
Имате две нови пораки.
Д- р Џесап, овде Детектив Дантон.
Само сакав да знаете дека немавме доволно за да го задржиме Адам Сејблер
го пуштивме под нега на татко ви.
Имавте среќа со крстот? Јавете се.
Следна порака.
Исусе, Кери, каде си по ѓаволите?
ОК, црното на видеото, нешто што се движи...
Тоа е звучен бран.
Тоа е глас.
Кери, тоа е глас. Слушај.
Отецот Кристијан Мур...
Засолни ги сега неверниците.
Го слушаш тоа?
Кара. Што беше тоа?
Ух, немам идеја. Но, знам кој е Кристијан Мур. Или кој беше.
Тој е роден во Бурлингтон, Алабама, во 1889.
Тој е еден од оние добрите стари момци,
јужњачки верски исцелители.
Умрел 1918... Тоа е се што знам.
Меѓутоа, слушни го ова. ОК.
Имало некакво историско општество во Милинг Џанкшн.
Сега, има еден дечко таму што се вика Монти.
Тој ги има сите информации околу тоа.
Добро. Јас сум сега на околу 50 милји од Милинг Џанкшн.
Ќе бидаш таму за еден час. Оди.
Добро си? - Грлото ме гребе.
Да видам што имам. - Без лекови за кашлица.
Мама вели дека не се добри.
Сериозно?- И медот помага.
Да? ОК.
Вујко Стивен. - Да?
Мислам дека имам нешто на мојот грб.
Мојот починат татко ги направи овие филмови
веднаш по Големата војна.
1918 година.
Тогаш дојде.
Епидемијата на грип.
И тогаш го запознавме.
Отецот Кристијан Мур.
Тој беше самопрогласен исцелител,
им рекол на жителите на Холер
дека не им е потребна нивната вуду медицина.
Само верата во Господа.
И добар дел на луѓе од Холер
и го свртија грбот на Бабата.
Ги употреби како пример, сопствените две деца.
Тие беа преполни со здравје и очигледно беа имуни
на разорноста на болеста.
И беа чудни деца, колку се сеќавам. Тивки.
Излезе дека нивната тишина беше поради добра причина.
Отецот ја загубил својата вера
и тој ги вакцинирал своите блиски против болеста,
оставајќи ги другите да умрат.
Тоа е ужасно.
И затоа жителите на Холер го направија она што го направија.
Што беше тоа?
Татко ми го снимаше како и обично, а јас го придружував.
И тогаш јас ги најдов, децата на Отецот.
Тие го одвлечкаа Отецот кај Бабата.
И таа му изрече сопствена форма на планинска правда
за неговите безбожни дела.
Навистина не можам да ви кажам што се случило...
Како дете од осум...
...тоа сигурно ми изгледаше како старицата
да му ја исцица душата на Кристијан Мур...
И ја наполни неговата уста со земја, за да не може да се врати назад.
И тогаш таа рече нешто што... Никогаш нема да го заборавам.
Оче Кристијан Мур,
Засолни ги сега неверниците.
Извинете ме.
Здраво.
Докторке Џесап, овде Детектив Дантон. Ме слушате?
Да. Што... Што е работата?
Само сакам да знаете дека
испративме автомобил до кај татко ви.
Тие ќе бидат таму за неколку минути. И јас одам сега натаму.
Зошто?! Зошто? Што се случило?!
Направивме грешка.
Ало?
Тато?- О, еј, мила.
Тато, Адам со тебе ли е сега?
Да. Полицијата го остави овде пред малку.
Може да ме слушне што зборувам?
Не верувам. Тој е во неговата соба.
Добро, тато, сакам веднаш да излезеш. - Зошто? Што се случува?
Во опасност си. - Што зборуваш?
Тато, Адам Сејблер е мртов.
Дали ме слушаш?
Да, но не звучиш разумно.
Телото што го најдов. - тоа беше Адам.
Кој и да е со тебе сега, тој не е Адам Сејблер.
Па, тогаш, кој е тој?
Не знам кој е тој...
О, Господе.
Тато...
Тато... Тато!
Тато, ме слушаш ли?
Дали ме слушаш?
Тато?
Тато...
Не...
Само јави се, те молам..
Латам Институт.
Вирџил, сакам да отидеш горе и да го провериш татко ми?
ОК. Ќе го проверам. Ќе те ставам на чекање.
Д- р Хардинг? Срање. Срање.
Не! Исусе Христе!
Д- р.. Д-р Хардинг...
Кара... Кари...
Вирџил, каде е... каде е татко ми?
Нешто страшно се случи, Кара. Јас...
Го нема.
Тој е мртов. - Што?
Не можев да... Не можев ништо да направам.
Мртов е.
Што...
...Што?
Жал ми е, Кара. Навистина ми е жал...
Ало?- Здраво, мила. Мама е.
Можеш... Можеш... Можеш да ми го дадеш вујко ти на телефон?
Мама сака да разговара со тебе.
Ги зема клучеви од автомобилот. - Зошто? Каде ќе оди?
Ајде. Ајде.
Семи, добро ли си?
Еј. Семи кашла како ненормална. Доби и некој осип на грбот.
Нејзиниот педијатар е затворен.
Тие реков дека треба да се упати на Општо.
Кара?
Дали си таму?
Лекарот не може да и помогне.
Дали си нормална, Кара? Таа треба да оди на лекар.
Размислував за тоа што го слушнавме на видеото.
Овој човек е толку опасен. Те молам, ќе треба да ја донесеш до овде.
Не, мораш да се преслушаш.
Нема да ја носам мојата внука кај некој бајач.
Ја носам во болница.
Те молам послушај ме и донеси ја овде.
Не! - Каде одиме?
Во болница. Ти си Ќе биде добро.
Стиво! Чекај.
Стој подалеку од нас.
Стиво! Немаш појма што се случува, Стиви Реј Вон.
Саманта Џејн! Дојди со мене! Саманта Џејн!
Оди, ајде оди, оди, оди! Нагоре по скалите.
Ајде. Во бањата. Во бањата. Оди, ајде оди, оди.
Вие сте во голема опасност.
Еј. Твојот изрод само што се појави во автомобилот на тато.
Држи го подалеку од неа.
Стивен, за првпат во твојот живот, ќе го послушаш ли твојот татко?!
Еве. - Здраво, мамо.
Еј, злато. Прави како ќе ти каже вујко Стивен, добро?
ОК.
Се ќе биде во ред? Се ќе биде во ред
и јас ќе бидам на телефон со тебе цело време, во ред?
Исплашена сум, мамо. - Знам. Знам.
Човекот од фудбалскиот терен ...тој е овде.
Знам, мила. Знам.
Стив!
Тој доаѓа по скалите.
Тој е во куќата.
Стивен?
Саманта Џејн!
Стивен, јас сум твојот татко.
Не е време за играње игри, Стивен.
Семи?
Саманта Џејн, мила.
Мора да дојдеш со твојот дедо, Саманта Џејн.
Мила?
Ве молам! Поѓаволите, Стиви, отвори ја вратата!
Немаме многу време!
Еден многу лош човек доаѓа, Стиви!
Отворете ја вратата!
Не можам да ти помогнам ако не му ја отвориш вратата на татко ти!
Не ми е гајле, човеку! Излегувај од оваа куќа сега!
Стиви! Стиви!
Стиви!
Семи!
Саманта Џејн.
Семи! Семи! Стивен?
Тоа беше несреќен случај, мила.
Слушај ме.
Мора да дојдеш со мене, Саманта Џејн.
Семи, кажи му да го даде Дејвид на телефонот.
Таа сака да зборува со Дејвид.
Дејвид? Дејвид не е тука, бонбонче.
Семи, стави ме... стави ме на интерфон.
Керолајн?
Дај го Дејвид на ебаниот телефон веднаш!
Семи? Сем... Стивен? Стивен?
Мамо...
Тој падна.
Семи? - Можеш да дојдеш да ме земеш?
Пред да се разбуди. Вујче Стивен?
Дали си добар?
Кажи ми каде е таа бајачка?
Ајде. Добро си.. - Ми е страв!
Не плаши се.
Врзи се.
Ајде!
Кога кашлам се чувствувам како да ќе повратам, вујче Стивен.
Ќе се видиме со мајка ти многу брзо, добро?
Ти ветувам.
Еј! Еј!
Мама! - Јас ќе те носам, бејби.
Дај ми ги рацете.
О, Боже. Ајде.
Мама!
Дај да видам.
ОК. Вози Стивен. Вози право напред.
Колку понатаму? - Само уште неколку милји.
Ние сме во средината на никаде. - Знам. Знам.
Само оди право. Ќе бидеме таму наскоро.
Исусе, се надевам дека знаеш што правиш.
Само продолжи право!
Внимавајте! Каде!
О, Боже! О, добро. - Што по ѓаволите е тоа?
Добро е. Добро е.
Тука сме. Добро е.
Остани овде. Остани овде, Стивен.
Ајде, мила. Ајде.
Ох, добро си. Добро си. Знам, знам. Добро е.
О, да те ебам...
Срање.
Ах, ајде.
Мамо, не сакам да... - Добро е. Добро е.
Само покажи и го грбот.
Изгледа страшно. - Покажи и го грбот.
Ќе ти помогне. Во ред е. Јас ќе сум овде.
Дали морам? - Ќе бидам овде, во ред?
Си скршнала од патот, дете?
Од Бога?
Мојот татко почина.
Страшно е да се изгуби некој близок.
А уште полошо да ја изгубиш својата вера.
Жал ми е, дете.
Зошто?
Еднаш откако ќе започне згрижувањето тој ќе ве најде.
Не, не.
Не, не, мораш да сториш нешто.
Таа го направи нејзиниот избор.
Таа не направи избор. Таа не направи избор. Таа е дете.
Сите ние сме деца на Бога.
Помогнете и, ве молам. Помогнете и!
Нема да биде сама.
Ќе почива со останатите во засолништето.
Не Не!
Мама!
Стивен! Стивен!
Покриј ги очите, во ред?
Не гледај. Не гледај. - Добро?
Стивен... Стивен?
Стивен...
Не.. Клучевите.. Клучевите...
Семи!
Мамо! Ајде.
Мамо!
Семи...
ОК. ОК. Добро си?
Добро е, злато. ОК. Ајде.
Ајде. Ајде.
ОК, се извинувам. Добро, жал ми е.
Во ред е. Во ред е. Во ред е.
Семи? Семи, што е тоа?
О, Боже. Во ред е, злато. Искашлај го. Искашлај го.
О, Боже. ОК.
Мамо, не ги чувствувам моите прсти. - Добро е злато. Во ред е.
Ќе бидеш добро. Се ќе биде добро.
Семи!
Мамо?
Крвариш, мамо.
Ја удрив главата.
Во ред е. Во ред е. - Навистина сум исплашена, мамо.
Во ред е. Пст...
Дојди. Дојди тука.
Дојди тука. Во ред е.
Во ред е. ОК.
Матеј, Марко, Лука и Јован.
Благослови го креветот во кој легнувам.
Благослови ме додека спијам.
Му ја давам мојата душа на Бога да ми ја чува.
Пет мали ангелчиња околу мојот кревет,
едно кај нозете, друго кај главата,
Едно пее и едно се моли...
И едно гревовите мои ги носи.
Амин.
Мамо...
Во ред е.
Мама!
Семи.
Семи?
Диши. Диши. Диши.
Диши, Семи.
О, Боже.
Семи?